tag:blogger.com,1999:blog-220667272011-11-27T16:12:29.556-08:00ஐந்து வயதில் குமரகுருபர சுவாமிகளால் இயற்றப்பட்ட நூல்.ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.comBlogger131100tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1168869504124644992007-01-15T05:57:00.000-08:002007-01-15T05:58:24.243-08:00<span style="color: rgb(204, 0, 0);">12.</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">வரவு நினைப்பு மறப்பும் பகலும்</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />இரவுங் கடந்துலவா வின்ப - மருவுவித்துக்<br /></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">கன்மமலத் தார்க்குமலர்க் கண்மூன்றுந் தாழ்சடையும்</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />வன்மழுவு மானுமுடன் மால்விடைமேல் - மின்னிடத்துப்<br /></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">பூத்த பவளப் பொருப்பொன்று வெள்ளிவெற்பில்</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />வாய்த்தனைய தெய்வ வடிவாகி - மூத்த<br /></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">கருமமலக் கட்டறுத்துக் கண்ணருள் செய்துண்ணின்</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />றொருமலத்தார்க் கின்ப முதவிப் - பெருகியெழு </span><br /><br />வரவு = பிறப்பு<br />கடந்து = கடந்த, அப்பாற்பட்ட<br />உலவா = நீங்காத, வற்றாத<br />மருவுவித்து = சேர்ப்பித்து<br />கன்மமலத்தார் = ஆணவத்தோடு வினைப்பாசம் மாத்திரம் உடையவர்கள்<br />மின்னிடத்துப் பூத்த = மின் போன்ற உமை<br />இடத்து = இடப்புறத்தே<br />பூத்த = தோன்றிய<br />பொருப்பு = வெற்பு = மலை<br />மூத்த = பழமையாக உள்ள<br />மூத்த மலம் = ஆணவம்<br />கரும மலம் = வினை<br />கண் = ஞானம்<br />உண்ணின்று = புறத்தே தோன்றாமல் உயிரின் அறிவிலே விளங்கி<br />ஒரு மலத்தார் = ஆணவ மலத்தை மட்டும் உடையோர்<br />இன்பம் = பேரின்பம்<br /><br />இறத்தல், பிறத்தல், நினைத்தல், மறத்தல், பகல், இரவு என்ற வேறுபாடுகளைக் கடந்ததாயுள்ள அழியாத பேரின்பத்தைப் பொருந்தச் செய்பவனே!<br /><br />அறியாமைக்கும், வினைக்கும் காரணமான பாசம் உடையவர்களுக்குத் தாமரை போன்ற மூன்று கண்களும்(சூரிய, சந்திர, அக்கினி கலகளும்), நீண்ட சடையும் திருக்கையில் தரித்த வலிமை மிக்க தண்டும் மானும் உடையவனாய் இடப்புறத்தே உள்ள மின்னலோடு வெள்ளிமலைமேல் பவளமலை தங்கினாற்போல, பெரிய வெள்ளைக் காளைமேல், இடப்புறத்தே அம்மை உமையோடு சிவந்த தெய்வத் திருமேனியோடு எழுந்தருளி, கரும பாசக் கட்டை ஒழித்து ஞானத்தைக் கொடுத்து அருள்பவனே!<br /><br />அறியாமைப் பாசம் உடையவர்களுக்கு அவர்கள் உள்ளத்திலே தோன்றி நின்று இன்பத்தைக் கொடுத்து, உடல் எடாத நிலை, உடல்நிலை, உடல் நீங்கிய நிலை ஆகிய மூன்று நிலைகளையும் கடக்கச் செய்து முத்தி பெற்றவர்களோடு சேர்த்து உயர்ந்த மேலான முத்தியை அடையச் செய்பவனே!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-116886950412464499?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1168869424023107942007-01-15T05:56:00.000-08:002007-01-15T05:57:04.386-08:00<span style="color: rgb(204, 0, 0);">11.</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ஊழ்வி னையைப்போக்கி யுடலறுபத் தெட்டுநிலம்</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />ஏழும்அத்து வாக்கள் இருமூன்றும் - பாழாக<br /></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ஆணவ மான படலங் கிழித்தறிவிற்</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />காணரிய மெய்ஞ்ஞானக் கண்காட்டிப் - பூணும்</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />அடிஞானத் தாற்பொருளு மான்மாவும் காட்டிக்<br /></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">கடியார் புவனமுற்றும் காட்டி - முடியாது<br /></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">தேக்குபர மானந்தத் தெள்ளமுத மாகிஎங்கும்</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />நீக்கமற நின்ற நிலைகாட்டிப் - போக்கும் </span><br /><br />ஊழ்வினை = முன்வினை<br />உடல் 68 = வெளியுடம்பில் உள்ள கருவிகள் 60, நுண்ணுடம்பிஉல் உள்ள கருவிகள் 8 ஆக 68.<br />நிலம் ஏழு = ஆறாதரமும், ஆகாயமும் ( சூக்கும ஆதரம் சேர்த்து ஏழாதாரம் என்போரும் உளர்)<br />ஆணவம் = அறியாமை விளவிக்கும் மலம்<br />படலம் = மறைக்கும் திரை, மறைப்பு நோய்<br />காணரிய = காணமுடியாத<br />மெய்ஞானக்கண் = பதி ஞான ஒளி<br />அடிஞானம் = இறையின் திருவடிகளை அறியும் அறிவால்<br />பொருள் = கடவுள்<br />ஆன்மா = உயிர்<br />கடியார் = காவல் பொருந்திய<br />முடியாது = அழியாது<br />தேக்கு = நிறைந்த<br />போக்கு = இறப்பு<br /><br />உயிர்களின் வெளியுடம்பில் உள்ள கருவிகள் அறுபதையும், உள்ளுடம்பில் உள்ள கருவிகள் எட்டையும், மூலம் - மூலாதாரம், கொப்பூழ் -சுவாதிட்டானம், மேல்வயிறு - மணிபூரகம், நெஞ்சம் - அநாகதம், மிடறு - விசுத்தம்(விசுத்தி), புருவநடு - ஆக்ஞேயம், ஆகிய ஆறு ஆதாரங்களையும், அதற்குமேல் உள்ள சூனிய ஆகாயம் ஒன்றையும், மந்திர முதலிய ஆறு வழிகளையும் ஒழியும்படி செய்பவனே!<br /><br />அறியாமைப் பாசமாகிய திரையை நீக்கி, உயிரின் அறிவால் காணமுடியாத கடவுளை அறியக்கூடிய ஞானக் கண்ணைக் கொடுத்து, இறைவனின் திருவடியையே (கண்களை) பற்றிக் கிடப்பதால் அறியக்கூடிய மெய்ப் பொருளையும், உயிர்த் தன்மையையும் அறிவித்து, தனது காவல் அமைந்த உலகு முழுவதும் காண்பித்து, எல்லை இல்லாது எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் பேரின்பமான சுத்தமான அமிர்தமாய் உள்ள தமது தன்மையையுங் காட்டி, இறத்தல்.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-116886942402310794?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1168869326058211812007-01-15T05:54:00.000-08:002007-01-15T05:55:26.126-08:00<span style="color: rgb(204, 0, 0);">10.</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">சத்தி நிபாதம் தருதற் கிருவினையும்</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ஒத்துவருங் கால முளவாகிப் - பெத்த</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">மலபரி பாகம் வருமளவிற் பன்னாள்</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">அலமருதல் கண்ணுற் றருளி - யுலவா</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">தறிவுக் கறிவாகி யவ்வறிவுக் கெட்டா</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">நெறியிற் செறிந்தநிலை நீங்கிப்-பிறியாக்</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">கருணைத் திருஉருவாய்க் காசினிக்கே தோன்றிக்</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">குருபரனென் றோர்திருப் பேர்கொண்டு - திருநோக்கால்</span><br /><br />சத்தி = அருள்<br />நிபாதம் = வீழ்ச்சி<br />இருவினை ஒத்தல் = பிறவிக்கு ஏதுவான நல்வினை, தீவினையில் ஒத்த வெறுப்பு<br />மலபரிபாகம் = மலம் நீங்கும் தருணம்<br />அலமருதல் = கவலையோடு அலைதல்<br />உலவாது = ஓயாது<br />அறிவுக்கு = உயிரின் அறிவுக்கு<br />அவ்வறிவு = உயிரறிவு<br />பிறியா = நீங்கா<br />காசினிக்கே = உலகில்<br />குருபரன் = மேலான குரு<br />திருநோக்கு = அருள் பார்வை<br /><br />திருவருள் விரைவாகப் பதிவதற்குரிய மிக மெது, மெது, தீவிரம், தீவிரமிகுதி எனும் 4 வகைப் பக்குவங்கள் ஏற்படுவதற்கு, நல்வினைப் பயன், தீவினைப் பயன் என்ற இரண்டிலும் ஒத்த வெறுப்பு வருகின்ற காலம் தோன்றி, பாசம் நழுவும் பருவத்தில், தவம் செய்த உயிர்கள் பல நாள் திருவருளைப் பெறுதற்கு வருந்துதலைப் பார்த்து, எப்போதும் அவ்வுயிர்களின் அறிவை விளக்கும் பேரறிவானனே! உயிர்களின் அறிவுக்கெட்டாது, முறையாக எவ்விடத்தும் பரந்து நிறைந்து இருப்பவனே! அந்த மேலான நிலை நின்று, பிரிந்து அருட்திரு மேனி கொண்டு இவ்வுலகில் தோன்றிக் குருபரன் என்னும் பெயரைத் தரித்துக் கொண்டு, திருவருட் பார்வையால், முன் செய்த வினைகளைத் தொலைப்பவனே!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-116886932605821181?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1168869207972387432007-01-15T05:52:00.000-08:002007-01-15T05:53:28.066-08:00<span style="color: rgb(204, 0, 0);">9.</span> <span style="color: rgb(204, 0, 0);">சொர்க்காதி போகமெலாந் துய்ப்பித்துப் பக்குவத்தால்</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />நற்காரணஞ் சிறிது நண்ணுதலும் - தர்க்கமிடும்<br /></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">தொன்னூற் பரசமயந் தோறுமது வதுவே</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />நன்னூலெனத் தெரிந்து நாட்டுவித்து - முன்னூல்<br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">விரதமுத லாயபல மெய்த்தவத்தி னுண்மைச்</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />சரியைகிரி யாயோகஞ் சார்வித் - தருள்பெருகு<br /></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">சாலோக சாமீப சாரூபமும் புசிப்பித்<br /></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">தாலோகந் தன்னை யகற்றுவித்து - நால்வகையாம் </span><br /><br />சொர்க்காதி = சொர்க்கம் முதலிய<br />துய்ப்பித்து = அனுபவிக்கச் செய்து<br />காரணம் = புண்ணியம்<br />முன்னூல் = முன்னே சொல்லப்பட்ட பழமையான அருள் நூல்<br />மெய்த்தவம் = உடலுக்குள் (உண்மையாகச்) செய்யும் தவம்<br />உண்மைச் சரியை = மந்திர நூலில் சொல்லப்பட்ட முறை<br /><br />பிவிப் பிணி நீங்கி முக்தியெனும் விடுதலையடைய நான்கு வழிகள்:<br /><br />1.இறைனிடம், ஆண்டானும் அடிமை போலும் பழகி பக்தி செய்தல்(தாத மார்க்கம்).<br /><br />2.அப்பனும் பிளையும் போலிருந்து பக்தி செய்தல்(சற்புத்ர மார்க்கம்)<br /><br />3.நண்பன் நண்பனிடம் பக்தி செய்யுதல்(சக மார்க்கம்)<br /><br />4."நீ", "நான்" என்னும் இருமையற்ற ஒருமையில், ஒன்றுகலந்து பக்தி செய்தல் (சன்மார்க்கம்)<br /><br />இவற்றை முறையே, சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் என்பார்.<br /><br />1.முப்பத்தாறு தத்துவங்களையும் நியதி களைவது சரியை.<br /><br />2.அதன்பின், அருள் வேறென்றும், தான் வேறென்றும் பகுத்து நோக்காது புறச்செயல் புரிவது கிரியை.<br /><br />3.இறைவனை அடைய, நல்ல ஒரு குரு காட்டிய நல்வழியில் மனதையடக்கச் செய்யும் பயிர்ச்சி யோகம்.<br /><br />4.மனமடங்கி, எண்ணம் அறுத்துப் பேரானந்தம் கிட்டும் நிலை ஞானம்.<br /><br />இவற்றால் அடையும் முக்திகள்:<br /><br />1.இறையுலகமாம் அறிவு உடலில்(சிதாகாயத்தில்) வாழுதல் சாலோகம்.<br /><br />2.இறைவனின் அருகில் வாழுதல் சாமீபம்.<br /><br />3.இறை உருப்பெற்று வாழுதல் சாரூபம்.<br /><br />4.இறைவனுடன் ஒன்று கலந்து வாழுதல் சாயுச்சியம்.<br /><br />இவற்றுள், முத்தி முடிவென ஞானத்தையும், ஏனைய மூன்றையும் பத முத்தி எனவும் சான்றோர் கூறுவர்.<br /><br /><br />ஆலோகம் = தெளிந்த அறிவு<br />அகற்றுவித்து = விரிவித்து<br />நால்வகையாம் = அருள் பதியும் முறைகள் நான்கு; அதாவது, மிக மந்தம், மந்தம், தீவிரம், மிகத்தீவிரம்<br /><br />கொடிய நரகம், தேவ உலகம் ஆகிய இடங்களில் அனுபவிக்கவேண்டிய வேண்டியவைகளை எல்லாம் அனுபவிக்கச் செய்துவிட்டு, பிறவா வழிக்குக் காரணமாகிய நல்லறிவை உயிர்கள் பெற்றவுடன், அவைகள் மதங்களில் கூறப்பட்ட வழிகளில் படிப்படியாகச் செல்லும்பொழுது ஒன்றோடொன்று விவாதம் செய்கின்ற பழைய நூல்களில் கூறிய அந்நிய சமயங்களில் நிற்கும்போது அச்சமயங்களின் சாற்றிறங்களே நல்ல சாற்றிறங்கள் எனத் தோன்றச் செய்து, அம்மத ஒழுக்கங்களில் நிலைபெறச் செய்து, ஆதி நூற்களில் கூறப்பட்டுள்ள விரதமிருத்தல் முதலான பல தவ நெறிகளை உண்மையாகக் கடைப்பிடித்தபின், மெய்ச் சமயமாகிய சைவ சமயத்தில் உள்ள, பணிவிடை நெறி, பூசை நெறி, யோக நெறி ஆகியவைகளில் நிற்கும்படி செய்பவனே! அவற்றின் பயனாகத் திருவருள் பெருகுவதற்கு ஏதுவாகிய பதவிகளாம் சாலோகம், சாமீபம், சாரூபம், சாயுச்சியம் ஆகியவைகளை அடையும்படி செய்து நல்லறிவை விசாலப் படுத்துவோனே!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-116886920797238743?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1168869101694047122007-01-15T05:50:00.000-08:002007-01-15T05:51:41.880-08:00<span style="color: rgb(204, 0, 0);">8.ஈரிரண்டு தோற்றத் தெழுபிறப்புள் யோனியெண்பான்</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />ஆரவந்த நான்கு நூறாயிரத்துள் - தீர்வரிய </span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />கன்மத்துக் கீடாய்க் கறங்குஞ் சகடமும்போற்</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />சென்மித் துழலத் திரோதித்து - வெந்நிரய </span><br /><br />ஈரிரண்டு தோற்றம் = நான்கு வகைத் தோற்றம்<br />(அவையாவன: முட்டை, கருப்பை, வேர்வை, வித்து)<br />எழுபிறப்பு: மரம்,ஊர்வன, நீர்வாழ்வன, பறவை, விலங்கு, மனிதர், தேவர்.<br /><br />ஆயினும் வள்ளலார் எழுபிறப்பைக் கீழ்க்கண்டவாறு உரைப்பார்:<br /><br />ஐந்து மாதம் வரை – குழவிப் பருவம்.<br />அவயவங்கள் உற்பத்திக் காலம்.<br />பிண்டம் வெளிப்பட்ட காலம்.<br />குழந்தைப் பருவம்.<br />பாலப் பருவம்.<br />குமரப் பருவம்.<br />முதுமைப் பருவம்.<br /><br />இதில் சூட்சமப் பிறப்பு 7 :<br />சாக்கிரம், சொப்பனம், சுழுத்தி, சாக்கிரத்தில் சொப்பனம்,<br />சாக்கிரத்தில்சுழுத்தி, சொப்பனத்தில் சொப்பனம், சொப்பனத்தில் சுழுத்தி.<br /><br />காரணப் பிறப்பு - மனதில் தோன்றும் எண்ணங்களெல்லாம்<br /><br />எண்பான் = எண்பது<br />ஆரவந்த = பொருந்தச் சேர்ந்த<br />யோனி = கரு வேறுபாடுகள்<br />என்பத்து நான்கு நூறாயிரம் = 84 இலட்சம்<br />அவையாவன:<br />தாவரம் = 20 இலட்சம்<br />ஊர்வன == 11 இலட்சம்<br />நீர்வாழ்வன = 10 இலட்சம்<br />பறவை = 10 இலட்சம்<br />விலங்கு = 10 இலட்சம்<br />மனிதன் = 9 இலட்சம்<br />தேவன் = 14 இலட்சம்<br /><br />தீர்வரிய = அனுபவியாது தீர்க்க முடியாத<br />கறங்கு = காற்றாடி<br />சகடம் = வண்டிச் சக்கரம்<br />சென்மித்து = பிறந்து<br />உழல = திரியும்படி<br />திரோதித்து = (இறைவனை அறியாதபடி) மறைத்து<br />வெந்நிரயம் = கொடிய நரகம்<br /><br />முட்டையில் தோன்றுவது, கருப்பையில் தோன்றுவது, வேர்வையில் தோன்றுவது, வித்து, கிழங்கு ஆகியவைகளில் தோன்றுவது, ஆகிய நான்கு வகைத் தோற்றத்தையும், மேற்கூறிய எழுவகைப் பிறப்புக்களையும், எண்பத்து நான்கு இலட்சம் யோனி பேதங்களையும் அமைத்து, அவற்றுள், உயிர்கள் அவ்வவற்றின் வினைகளுக்குத் தக்கபடி பிறந்து, காற்றாடியும் வண்டிச் சக்கரமும்போல் சுழன்று அலைந்து திரிந்து - கொடிய நரகம்.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-116886910169404712?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1168868998551686082007-01-15T05:48:00.000-08:002007-01-15T05:49:58.723-08:00<span style="color: rgb(204, 0, 0);">7.தந்த வருவுருவஞ் சார்ந்தவிந்து மோகினிமான்</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">பெந்த முறவே பிணிப்பித்து - மந்திரமுதல்</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ஆறத்து வாவுமண்டத் தார்ந்தஅத்து வாக்களுமுற்</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">கூறத்தகுஞ் சிமிழ்ப்பிற் கூட்டுவித்து - மாறிவரும்</span><br /><br />விந்து = சுத்த மாயை<br />மோகினி = அசுத்த மாயை<br />மான் = பிரபஞ்ச மாயையாம் பிரகிருதி<br />பெந்தம் = பந்தம், கட்டு<br />மந்திரமுதல் = மந்திரம் முதலியன<br />ஆறத்துவா = ஆறு வழிகள் = மந்திரம், பதம், வர்ணம், புவனம், ததுவம், கலை<br />சிமிழ்ப்பு = பிணைப்பு<br />மாறிவரும் = மாறிமாறி வருகின்ற<br /><br />உயிர்கள் உடலெடுக்க உருவமும், உருவற்றதுமான சுத்த மாயை, அசுத்தமாயை, பிரகிருதி மாயை ஆகியற்றவற்றை உயிர்களோடு சேர்ப்பித்து, அவற்றோடு சேர்ந்த உயிர்கள் செல்லுதற்குரிய மந்திரம், பதம், வர்ணம், புவனம், ததுவம், கலை என்னும் ஆறு வழிகளையும், பதிநான்கு உலகிலுள்ள மற்ற வழிகளையும் இணைத்து மாறிமாறி வருகின்ற.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-116886899855168608?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1168868798374796492007-01-15T05:45:00.000-08:002007-01-15T05:46:40.926-08:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">6.துருவு மருவு முருவருவு மாகிப்</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">பருவ வடிவம் பலவாய் - இருண்மலத்துள்</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">மோகமுறும் பல்லுயிர்க்கு முக்தியளித் தற்குமல</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">பாகமுறவே கடைக்கண் பாலித்துத் - தேகமுறத்</span><br /><br />துருவு மருவு முருவருவு = உருவம், அருவம், அருவுருவம்<br />பருவ வடிவம் = அடியார் மனப்பக்குவத்திற்கேற்ற திருமேனி<br />இருள்மலம் = ஆணவ மலம்<br />மோகம் = மயக்கம்<br />மலபாகம் = மலங்கள் நீங்கும் நிலை(பக்குவம்)<br />தேகமுற = உருவெடுக்கும்படி<br /><br />ஆதிமுதலாகிய ஒரு வடிவத்திலே நின்று,உருவம், அருவம், அருவுருவம் என மூன்று வடிவங்களாகி(அடியாருக்கு அவர்தம் மனப்பாங்குக்கு ஏற்றவாறு வெளிப்படும்) பெரிய வடிவங்கள் பலவற்றை உடையவனே! அறியாமைக்குக் காரணமான பாசத்துள் உழன்று மயக்கத்தில் முழுகியுள்ள எல்லா உயிர்களுக்கும் வீடுபேற்றைத் கொடுப்பதற்கேற்றபடி, அந்தப் பாசங்கள் நீங்கத் திருவருள் வைப்பவனே!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-116886879837479649?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1139459910680055132006-02-08T20:23:00.000-08:002006-02-08T20:40:04.716-08:00<span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">கந்தர் கலிவெண்பா<br />**********************<br /><br />5. கருவின்றி நின்ற கருவா யருளே</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">உருவின்றி நின்ற உருவாய்த் - திரிகரணம்</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">ஆகவர் மிச்சை யறிவியற்றலா லிலய</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">போக வதிகாரப் பொருளாகி - யேகத்</span><br /><br />திரிகரணம் = மனம், வாக்கு, காயம்(உடல்)<br />ஆகவரும் = போல் அமைந்த<br />இச்சை = விருப்பம்<br />அறிவு = ஞானம்<br />இயற்றல் = செயல்<br />இலயம் = ஒடுக்கம்<br />போகம் = பாதுகாப்புத் தொடக்கம்<br />அதிகாரம் = விரிவு<br />ஏகத்து = ஒன்றாய்<br /><br />தனக்கு ஒரு முதல் காரணம்(கருவாகிய வித்து) இல்லாமல், தானே முதற் காரணமாகச் சார்ந்து நிற்பவனே! மாயா உருவம் இல்லமல், அருளே திருமேனியாக உடையவனே! மூன்று கருவிகளாகிய விருப்பம், அறிவு, செயல் என்ற மூன்றினால், எல்லாவற்றையும் ஒடுக்கும் பொருளாகியும், பாதுகாக்கும் பொருளாகியும், உண்டாகும் பொருளாகியும் நிற்பவனே!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-113945991068005513?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1139313360661853752006-02-07T03:39:00.000-08:002006-02-07T03:56:00.670-08:00கந்தர் கலிவெண்பா<br />********************<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">4.பூரணமாய் நித்தமாய்ப் போக்குவரவும் புணர்வுங்</span><br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">காரணமு மில்லாக் கதியாகித் - தாரணியில்</span><br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">இந்திரசா லம்புரிவோன் யாவரையுந் தான்மயக்குந்</span><br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">தந்திரத்திற் சாராது சார்வதுபோன் - முந்துங்<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">போக்குவரவு = இறப்பு, பிறப்பு<br />புணர்வு = பற்றுடைய சம்பந்தம்<br />காரணம் = தனக்கொரு மூலம்<br />தாரணி = உலகு<br />இந்திரசாலம் = செப்படி வித்தை, ஜாலவித்தை<br />தந்திரம் = வழி, உபாயம்<br /><br />குறைவு இல்லாத பூரணமான பொருளே!<br /> <span style="color: rgb(204, 102, 0); font-weight: bold;">"பூரணம் என்பது உட்பொருளுக்கு உட்பொருளாம்."<br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(உலகில் உள்ள பொருட்கள் போல்) மாற்றம் இல்லாததாய், போதல், வருதல், சேர்தல் , பிரிதல் இல்லாத ஆதாரப் பொருளே!. இவ்வுலகில் இந்திரஜால வித்தை செய்பவன், எல்லோரையும் மயக்குகின்ற தந்திரத்திலே தான் மயங்காது, அதன் சார்பாய் நின்று தொழில் செய்வது போல, தனக்கு ஒரு முதற்காரணம் இல்லாமல், தானே முதற்காரணமாகச் சார்ந்து நிற்பவனே!</span><span style="color: rgb(204, 102, 0); font-weight: bold;"><br /></span><br /><br /></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-113931336066185375?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1139287967419947012006-02-06T20:52:00.000-08:002006-02-06T20:52:47.420-08:00<span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">3. அனாதியா யைந்தொழிற்கு மப்புறமா யன்றோ</span><br /> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">மனாதிகளுக் கெட்டா வடிவாய்த் தனா தருளின்</span><br /> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">பஞ்சவித ரூப பரசுகமாய் எவ்வுயிர்க்குந்</span><br /> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">தஞ்சமென நிற்குந் தனிப்பொருளாய் - எஞ்சாத</span><br /><br />அநா(னா)தியாய் = ஆதி, அந்தம் இல்லாததாய்<br />ஐந்தொழில் = படைத்தல், காத்தல், அழித்தல், மறைத்தல், அருளல்<br />அன்றே = ஆதியிலேயே<br />மனாதி = மனம் முதலிய அகக் கருவிகள்<br />தனாது = தன்னுடைய<br />பஞ்சவித ரூபம் = அயன், அரி, அரன், மகேசன், சதாசிவன்<br />தஞ்சம் = ஆதாரம்<br />தனி = ஒப்பற்ற பொருள்<br />எஞ்சாத = குறையாத<br /><br />அறிவினாலே எப்போது தோன்றினாய் என்று அறிய முடியாதவனே! ஐந்தொழில்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவனே! ஆதியிலேயே, மனம், புத்தி, அகங்காரம் எனும் மூன்றிற்கும் எட்டாத திருவடிவு உடையவனே! உயிர்களின்மீது வைத்த தனது கருணையினாலேயே, பிரம்மா, மால், உருத்திரன், மகேசன், சதாசிவன் என்னும் ஐந்துவகை வடிவங்கொண்ட மேலான பேரின்பம் உடையவனே!எல்லா உயிர்களுக்கும் அடைக்கலமாய் நிற்கும் ஒப்பற்ற பரம்பொருளே! குறையாத .....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-113928796741994701?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1139287737549876372006-02-06T20:48:00.000-08:002006-02-06T20:48:57.556-08:00<span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">2.அந்தங் கடந்தநித் தியானந்த போதமாய்ப்</span><br /> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">பந்தந் தணந்த பரஞ்சுடராய் - வந்த</span><br /> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">குறியுங் குணமுமொரு கோலமுமற் றெங்குஞ்</span><br /> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">செறியும் பரம சிவமாய் - அறிவுக்(கு)</span><br /><br />நித்தியானந்தம் = நித்திய (நிலைத்த) ஆனந்தம்<br />பந்தம் = (வினைப்) பாசம்<br />தணந்த = இயல்பாக நீங்கிய<br />குறி = பெயர்<br />கோலம் = வடிவு, அழகு, உருவம்<br />அற்று = இல்லாது<br />அறிவுக்கு = உயிரின் அறிவுக்கு<br /><br />முதல், நடு, முடிவு ஆகியவை இல்லாத, என்றும் நிலைத்த இன்ப அறிவுடையவனே! கட்டுப்பாடு இல்லாத மேலான ஒளி மயமானவனே! அன்பருக்கு அருள் புரிய வந்த, பெயரும், குணங்களும், உருவுமில்லாமல், எங்கும் பரம சிவமாய் (சீவனாய்) நிறைந்திருக்கும் மேலான மங்கலப் பொருளே!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-113928773754987637?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1139280312884949392006-02-06T18:44:00.000-08:002006-02-06T18:45:12.886-08:00<span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">1.பூமேவு செங்கமலப் புத்தேளுந் தேறரிய</span><br /> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">பாமேவு தெய்வப் பழமறையும் - தேமேவு</span><br /> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">நாதமும் நாதாந்த முடிவு நவைதீர்ந்த</span><br /> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">போதமுங் காணாத போதமாய் - ஆதிநடு</span><br /><br />பூமேவு செங்கமலம் என்பதை, செங்கமலப் பூமேவும் எனக் கொள்க.<br />புத்தேள் = இறைவன், தெய்வம்.<br />தேறு = தெளிதல்<br />அரிய = இயலாத, முடியாத<br />பாமேவு = செய்யுள்(பாட்டு) நடையில் பொருந்திய<br />பழமறை = பண்டைத் தமிழ் வேதம்<br />தே = சிவம்<br />நாதமும் = நாத தத்துவமும்<br />நாதாந்தம் = சிவதத்துவம்<br />முடிவு = தத்துவ ஞான எல்லை<br />நவை = குற்றம்<br />போதம் = உயிரறிவு<br /><br />செந்தாமரையில் வீற்றிருக்கும் பிரமனும், ஆராய்ந்து அறிய முடியாத தெய்வத்தன்மை உடைய பாடல்கள் பொருந்திய பழமையான தமிழ் வேதமும் , சிவம் நிலைபெற்ற நாத தத்துவமும், அந்தத் தத்துவத்தின் முடிவாய் உள்ள அறிவும், குற்றமற்ற (உயிர்களின்) அறிவும், காணமுடியாத பேரறிவாய் நிற்கும் (பெருமானே!)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-113928031288494939?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-22066727.post-1139279573919564262006-02-06T18:25:00.000-08:002006-02-06T18:32:53.926-08:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6861/2239/1600/Murukan-Raja%20Alangaram.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6861/2239/400/Murukan-Raja%20Alangaram.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">கந்தர் கலிவெண்பா</span><br /> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">*********************</span><br /> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">முன்னுரை</span><br /> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">************</span><br /></div><br />சற்றேறத்தாழ முன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்தது. தன் ஐந்தாம் வயதுவரை ஊமையாய் இருந்த குமரகுருபர சுவாமிகள், திருச்செந்தூர் முருகப் பெருமானின் கருணையால் ஊமைத்தன்மை நீங்கப்பெற்று பாடப்பட்டது.<br /><br />இதனுள் சைவ சிந்தாந்தக் கருத்துக்களின் சுருக்கமும், ஆறுமுகனின் திருவடிச் சிறப்பும், கந்த புராணக் கதைக் கருத்தும் பொதிந்துள்ளன.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22066727-113927957391956426?l=kkvenpa.blogspot.com' alt='' /></div>ஞானவெட்டியான்http://www.blogger.com/profile/06491636641899408080noreply@blogger.com2